در کتاب" اخلاق ناصری"آمده است : جابر بن عبد الله انصاری(صحابی پیامبر)که در عمر پر برکتش لیاقت درک هفت معصوم را پیدا کرده بود در آخر عمر به ضعف پیری و عجز مبتلا شده بود . امام باقر(ع)به عیادت او رفتند.و از حال وی سوال فرمودند. جابر گفت: " در حالتی هستم که پیری را از جوانی٬ بیماری را از تندرستی و مرگ را از زندگانی بیشتر دوست دارم."
امام باقر(علیه السلام) فرمود:
من چنانم که اگر مرا پیر کند پیری را بیشتر دوست دارم٬ اگر جوان کند جوانی را بیشتر دوست دارم ٬اگر مرگ دهد مرگ و اگر زندگانی٬ زندگانی را بیشتر دوست دارم.
جابر وقتی این سخن را شنید روی مبارک امام (ع) را بوسید وگفت: راست گفت رسول خدا که تو یکی از فرزندان مرا می بینی همنام من و او کسی است که دانش را می شکافد آنچنانکه خویش زمین را می شکافد.
خدایا چنان کن سرانجام کار تو خشنود باشی و ما رستگار
حق نگهدارتون
